Si Muyuan had been pampered since she was young. She had never received such treatment. Moreover, Si Zhanbei was a man. Moreover, he trained every day and had great strength in his hands.
This scratch was so painful that Si Muyuan's tears were about to come out.
"It hurts, it hurts, it hurts. Zhan Bei, let go, my hand is going to break. " Si Muyuan cried out in pain as she looked at the hand that Si Zhanbei had grabbed. It was already red.
Si Zhanbei looked at Si Muyuan indifferently and let go of her hand. He knew how strong his hand was. He wanted Si Muyuan to be in pain. He wanted to teach her a lesson. He wanted her to remember that Sheng Fenghua was not someone she could move.
The moment Si Zhanbei let go, SI muyuan immediately retracted her hand. She looked down and saw that not only was there a red mark, but it was also swollen.
"Si Zhanbei, I'm your aunt. How can you treat me like this? " Si Muyuan suddenly shouted, scaring the few of them. Even old master Si, who was upstairs, was startled. He went to the corridor and looked at the few people in the courtyard.
"What are you arguing about? " Old Master SI roared, his gaze sharp as he looked at Si Zhanbei and the others in the courtyard.
"Dad, I'm not the one who wants to argue. It's Zhan Bei. He actually grabbed my hand. Look, my hand was injured by him. " Si Muyuan saw that old master Si had appeared and immediately filed a complaint. She even raised her injured hand for him to see.
"Si Zhanbei, apologize to your aunt. " Old Master SI saw the red mark on Si Muyuan's hand and immediately ordered Si Zhanbei.
From old master SI's point of view, Si Muyuan was Si Zhanbei's elder. It was his fault for attacking an elder. That was why he had asked him to apologize without distinguishing between right and wrong.
Hearing old master SI's words, Si Muyuan became complacent. She raised her head high and looked at Si Zhanbei, waiting for him to apologize.
However, who was Si Zhanbei? If he would listen to old master Si, he would have listened long ago. Why wait until now?
Therefore, he completely ignored Si Muyuan and did not even look at old master Si. He directly sat in the car and said to Ning Ruiyu, "little eight, drive. "
Ning ruiyu nodded and started the car.
At this moment, Si Muyuan's face turned black. Seeing that Si Zhanbei's car was about to leave, she directly looked at the front of the car and blocked the road of the car.
"Si Muyuan, what exactly do you want to do? " Si Zhanbei stuck his head out of the car and looked at Si Muyuan who was standing at the front of the car and asked coldly.
At this moment, he did not even call her aunt. In his opinion, SI Muyuan was no longer worthy of being an elder.
"Apologize, or else you can forget about leaving. " Si Muyuan had the support of old master SI and said fearlessly.
"GET OUT OF MY WAY! " Si Zhanbei spat out two words coldly. Then, he instructed Ning Ruiyu, "hit her with a car. If anything happens, I'll be responsible. "
Si Muyuan's expression turned ugly when she heard Si Zhanbei's words. She glared at him and said, "Si Zhanbei, are you even human? You actually let someone hit me with a car. I'm your aunt, yet you don't even recognize your own family. How did you end up like this? "
"Why did I end up like this? Didn't I learn it from you guys? When the Upper Beam is not upright, the lower beam is crooked. " Si Zhanbei's face was cold as he spoke indifferently.
Si Muyuan was furious and glared at him. She did not expect that in just a few years, Si Zhanbei would become someone they did not know.
"Lil' BA, drive. " Si Zhanbei ignored Si Muyuan and instructed Ning ruiyu.
He did not want to stay here for a moment. This place gave him a feeling of being too depressed and made him feel very bad.
"How dare you! " Si Muyuan shouted loudly with a stern look on her face.

She was a medical expert, talented and beautiful. She was reborn as his little wife. Her in-laws did not like her, her husband did not love her, and she was as timid as a mouse. She was weak and easy to bully.
When she became her, her goal was to flirt with him, flirt with him, flirt with him!
One day, she stood in front of him with a mischievous expression. "Young Master Si, I heard that you have a crush on me? "
Si Zhanbei raised his head and glanced at her. He stretched out his big hand and pulled her into his embrace. "Wife, this is a love affair. "
So... ... The result of flirting with him was that the sheep went into the tiger's mouth ...

Binigyan ng isang basong tubig ni Ye Wan Wan si Xu Yi habang sila ay nasa salas at biglang nagtanong si Ye Wan Wan, "Kamusta na yung Si family?"
Xu Yi placed down his cup and looked at Ye Wanwan, sighing. "Miss Wanwan, to tell you the truth… I knew something major would happen in the Si family ever since Ninth Master disappeared. Too many people were defiant of Ninth Master. People didn't dare to act impetuously when Ninth Master was here, so everything was calm. But after Ninth Master disappeared… It's like a volcano has erupted and things can't be fixed."
Nilapag ni Xu Yi ang baso at tiningnan niya si Ye Wan Wan at nagbuntong hininga siya. "Miss Wan Wan, sasabihin ko sayo ang totoo… alam ko na may malaking mangyayari sa Si family simula noong nawala si 9th Master. Maraming mga tao ang tumaliwas na kay 9th Master. 
Ye Wanwan understood what Xu Yi was saying.
Naintindihan ni Ye Wan Wan ang sinasabi ni Xu Yi.
Many higher-ups of the Si family feared Si Yehan, so Si Yehan was able to suppress them when he was here.
Maraming mga matataas na opisyal ng Si family ang takot kay Si Ye Han, kaya nasa kapangyarihan ni Si Ye Han na kontrolin sila hanggat nandoon siya sa kanyang puder.
However, Si Yehan had disappeared for many days without a single word. His fate was still known, as though he had disappeared into thin air. The Si family previously mobilized a large amount of manpower and financial resources to search for Si Yehan without any success.
Gayunpaman, ilang araw nang nawawala si Si Ye Han nang walang pasabi. Alam nila ang magiging kapalaran niya nang mawala siya na parang bula. Naglaan ng maraming pera at tauhan para hanapin si Si Ye Han ngunit hindi sila nagtagumpay.
Now, many higher-ups of the Si family thought an accident happened to Si Yehan. There wouldn't be zero news of him otherwise.
Ngayon, maraming mga matataas na opisyal ng Si family ang nag-akala na na-aksidente si Si Ye Han. Inaasahan nila na magkakaroon ng balita tungkol sa kanya.
"Si Mingli and his family returned earlier… Quite a number of higher-ups in the clan support Si Mingli's bid to become the new patriarch of the Si family… The minority who disagreed didn't end up well." Xu Yi's brows were deeply furrowed.
"Bumalik na sila Si Ming Li at ang pamilya niya sa Si residence… maraming mga matataas na opisyal ng clan ay sumuporta sa sinabi ni Si Ming Li na gusto niya maging pinuno ng Si family… may nangyaring masama sa mga hindi sumang-ayon kay Si Ming Li." Lalong kumunot ang kilay ni Xu Yi.
Ye Wanwan wasn't surprised about this. Si Mingli fled from China out of his fear of Si Yehan. Now that Si Yehan disappeared with his fate unknown, Si Mingli had nothing to fear anymore, so he took advantage of this prime opportunity to return to the Si family and overturn the Si family…
Hindi na nagulat si Ye Wan Wan sa sinabi ni Xu Yi. Lumayo sa China si Si Ming Li dahil natatakot siya kay Si Ming Li. Ngayon na nawala na si Si Ye Han at hindi nila alam ang kapalaran niya, wala nang iakakatakot pa si Si Ming Li, kaya kinuha niya ang oportunidad na ito upang bumalik sa Si family at baguhin ang buong Si family...
"How's Grandmother?" Ye Wanwan asked.
"Kamusta si Lola?" Tanong ni Ye Wan Wan.
Even without Si Yehan, Grandmother's prestige in the Si family was immense, so she should be able to suppress those higher-ups for a short amount of time.
Prestihiyoso ang posisyon ni Lola sa Si family, kahit na wala si Si Ye Han, at kaya niyang baguhin at kontrolin ang bawat galaw at isip ng mga matataas na opisyal ng Si family.
"*Sigh*…" Xu Yi sighed at the mention of Grandmother. "Her situation doesn't look too good. She hasn't woken up yet."
"Hay…" nagbuntong hininga si Xu Yi nang mabanggit ni Ye Wan Wan si Lola. "Hindi pa maayos ang kalagayan niya. Hindi pa kasi siya nagigising."
Ye Wanwan's expression turned serious when she heard that.
Naging seryoso ang itsura ni Ye Wan Wan nang marinig niya iyon.
Based on what Xu Yi said, the current Si family was wrought with both internal and external trouble. What was most fatal was the changing internal structure of the Si family.
Base sa sinabi ni Xu Yi, ang mga nangyayaring problema sa Si family ay parehong internal at external na problema. Ang nakakabahala sa lahat ay ang pagbabago ng internal structure ng Si family.
The higher-ups who originally sided with Si Yehan were nearly all eliminated.
Nawala na sa panig ni Si Ye Han ang mga matataas na opisyal ng Si family.
After Si Mingli returned to the Si family, he obtained support from a majority of the higher-ups and gave those higher-ups extremely tempting terms.
Nakuha ni Si Ming Li ng suporta ng mga matataas na opisyal ng Si family nang makabalik siya sa puder ng pamilya, dahil nakakaakit ang deal na binigay ni Si Ming Li sa mga opisyal na ito.
Si Yehan's staunch loyalists moved to the opposition. Moreover, the opposers who had unyielding attitudes and vehemently opposed Si Mingli all disappeared without a trace one day ago, their fates unknown.
Sumanib sa kalaban na panig ang mga tapat na kakampi ni Si Ye Han. At tsaka, bigla na lang nawala ng isang araw ang lahat ng hindi sumangayon kay Si Ming Li, hindi malinaw ang magiging kapalaran nila.
However, Xu Yi knew full well that those opposers who were loyal to Si Yehan, as well as the higher-ups who wanted to fight for the position of the patriarch, were all secretly dealt with by Si Mingli…
Gayunpaman, qlam ni Xu Yi na tapat ang mga kumampi ngayon kay Si Ye Han, gayundin ang mga matatas na opisyal na gustong ipaglaban ang posisyon ng pinuno ng Si family ay pasikretong hawak na ni Si Ming Li...
"Miss Wanwan, the situation with the Si family is too dangerous… I want to find an opportunity to extract Old Madam from the Si residence…" Xu Yi said with a sigh.
"Miss Wan Wan, delikado na sa Si family… maghahanap lang ako ng oportunidad para kunin si Old Madam sa Si residence…" nagbuntong hininga si Xu Yi pagkatapos niyang sabihin ito.
Ye Wanwan frowned lightly and said, "Since things are like that, I'll go back to the Si residence with you and bring Grandmother to my place here."
Sumimangot si Ye Wan Wan at kanyang sinabi, "Kung ganoon nga ang sitwasyon, sasama ako pabalik ng Si residence at kukunin natin doon si Old Madam para dalhin dito."
Grandmother would definitely be in danger after Si Mingli took control of the Si family…
Malalagay sa peligro ang buhay ni Lola kapag si Si Ming Li ang nagkontrol sa Si family...
Xu Yi promptly shook his head at her suggestion. "Miss Wanwan, you can't… You absolutely can't! Si Mingli hates you to the bone. Si Mingli is already in control of the Si family now. It's too risky for you to return to the Si family right now. At that time, even you won't leave unharmed, let alone taking Old Madam away!"
Umiling si Xu Yi sa sinabi ni Ye Wan Wan. "Miss Wan Wan, hindi pwede… hindi ka pwedeng sumama! Galit na galit sayo si Si Ming Li. Hawak na niya ngayon ang buong Si family. Masyadong delikado kapag bumalik ka sa Si family sa ngayon. Hindi ka makakaalis ng walang mangyayaring masama sayo, paano pa kapag nakita nila na gusto nating kunin si Old Madam!"
Ye Wanwan didn't refute Xu Yi's words. She knew her enmities with Si Mingli.
Hindi na nakipagtalo pa si Ye Wan Wan sa mga sinabi ni Xu Yi. Alam niya na malaki ang galit sa kanya ni Si Ming Li.
Si Mingli probably hated her to the bone.
Galit na galit sa kanya si Si Ming Li.


“Bakit napakalibog ni Si Ye Han? Ganito pa rin ang tingin niya sa akin?” Pagkagising niya, tiningnan niya ang kanyang sarili sa salamin: sinalubong siya ng sabog na wig, tatuan at mala-demonyong makeup. Kahit isang segunda lang, paniguradong masusunog ang mga mata ng isang normal na tao. 
Iba ang lalaking iniibig niya sa una buhay noon, bago siya mabuhay muli. Gusto niya lamang makawala kay Si Ye Han na kinagagalitan niya dahil ikinulong siya nito, Pero nang mabuhay siya ulit, nag-iba ang kanyang pananaw kay Si Ye Han, umaasa na siya na baka… magbabago na ito?
Sa buhay niya noon, walang direksyon at napakagulo ng isip niya. Naghiwalay sila ng gwapo niyang asawa, sinaktan ng masama at mapanirang tao; higit sa lahat, ginamit siya ng matalik niyang kaibigan.
At sa huli, siya ay naiwang nag-iisa. 
Pero ngayon, sa panibagong buhay niya,  hinihintay at nagpa-plano na pabagsakin pa lamang siya ng mga masasamang taong iyon. 
Pasensya na pero, hindi na muli magpapaloko ang babaeng ito!


When he grew up, Si Xia missed his grandmother, so he returned to China and returned to the place he grew up—the Si residence. 
Si Bayi seemed to have lost his ambitions and became an ordinary person. When he saw Si Xia, he sobbed and wept, expressing his remorse to Si Xia. 
However, Si Xia understood that Si Bayi had many informants in the Independent State, and Si Bayi was weeping most likely because he knew Si Xia was now the right-hand man of the Martial Arts Union's President. 
Neither Si Xia nor Si Bayi addressed the elephant in the room. Si Xia returned to the Si residence merely because he wanted to see his grandmother, so he didn't want to delve into Si Bayi's business. 
It was during that time that Si Xia met his Ninth Uncle, Si Yehan. 
Si Yehan, the youngest genius of the Independent State's Si Clan. As a member of the Martial Arts Union, Si Xia naturally knew about his Ninth Uncle's second identity as Lord Asura of Asura. 
Back then, Si Xia mused that mere China contained many hidden dragons. 
Lord Asura.
Si Wutian.
And him. 
As a member of the Martial Arts Union, especially since he was the president's right hand, his identity was naturally concealed flawlessly. Even his Ninth Uncle didn't know his true identity. 
Although Si Yehan investigated him and sent people to track him, he naturally found nothing in China. 
After spending a long time with his grandmother in the Si family, Si Xia returned to the Independent State again. 
…
"After you returned to the Independent State… you launched a hunt after me… usurped my grandpa's position and became the President of the Martial Arts Union…" Ye Wanwan coldly looked at Si Xia. 
Si Xia's lips turned up. "It was rather coincidental now that you mention it… After I returned to the Independent State, Si Yehan also returned to the Independent State. What was more coincidental was that he actually rescued you at the last minute… You know what's more hilarious… I was sitting in the car, but Si Yehan didn't recognize me."
Ye Wanwan's fists clenched. "So Ah-Jiu didn't know about your identity this whole time. After Ah-Jiu and I went to China, you openly used your identity as Si Xia to go back as well and monitor our every move… That's precisely why you know my preferences and incidentally called me 'sister"…"
"Heh, your reasoning is commendable," Si Xia said. 
"You and your father, Si Bayi, are truly father and son. Both of you are talented actors. Forget about other people—both you and your father have been acting this whole time with each other," Ye Wanwan continued. 
"Of course." Si Xia smiled faintly. "Since Si Bayi was willing to act with me, I'd naturally cooperate with him. Every day, I had to watch him pretend to be wrecked with nerves at the Si residence every day and act terrified that Si Yehan would kill him. It was disgusting. He merely wanted me to be honest with him so that he could borrow my power to attack Si Yehan, but why would I? Si Bayi was also my enemy, no?" 
"Si Xia, where in the world is my grandpa right now?!" Ye Wanwan shouted harshly. 
"Where's Grandpa?" Si Xia donned a contemplative look. "Let me think…"
"If you don't speak the truth today, don't think about leaving this island!"
"Worriless Nie, are you scaring me…? I'm so scared." Si Xia smiled devilishly. "But after thinking about it, it's fine even if I tell you. In truth… why are you asking me where your grandpa is? You should ask yourself instead."
Ye Wanwan frowned deeper. "Just what are you trying to say, Si Xia?" 
"Hahaha… What I'm trying to say…? Worriless Nie, didn't you kill your grandpa with your own hands? Hm?!" The coldness in Si Xia's eyes flashed stormily. 


“How perverted is Si Ye Han's taste? He still wants me like this?” Waking up, she looked at her reflection in the mirror: explosive wig, tattoos, and demon-like makeup. Any normal person’s eyes would burn if they looked at her for more than a second.
Before her rebirth, she was in love with a different guy, so all she wanted to do was escape from Si Ye Han and hated him to his core after being locked up by him. 
After her rebirth, she looked differently at him, thinking that maybe he changed for the better?
In the past, her mind was muddled. She let go of a stunning husband, was hurt by a scumbag and backstabber and most of all, was brainwashed by her most trusted friend. In the end, she was utterly alone.
In her current lifetime, there are evil people scheming and eagerly waiting for her downfall. Sorry, but this girl won’t fall for the same tricks twice! 

pada hari dimana salah satu sahabat meraka si D akan berulang tahun .Sahabat dan teman-teman sekelasnya merencanakan kejutan ulang tahun buat si D. Pada saat jam pelajaran terakhir,.mereka kira jam pelajaran terakhir tidak ada guru ,pas meraka merayakan tiba-tiba datang guru mata pelajaran terakhir ,meraka berlari  masuk kelas ,guru mata pelajaran terakhir marah-marah karena mereka menggunakan jam pelajarannya untuk merayakan ulang tahun si D.si D pun merasa bersalah karena memberikan dia kejutan sahabat dan teman-teman sekelasnya di marah oleh guru mata pelajarn terakhir.Setelah selesai pulang sekolah,mereka ramai-ramai mengucapkan selamat ulang tahun ke si D .si D merasa senang ,tapi juga merasa  sedih karena orang yang di suka tidak mengucapakan selamat ulang tahun kepadanya .Dalam perjalanan mau  pulang  si D ketemu si N cowok yang satu sekolahan dengan dia.tiba-tiba datang si N berkata "selamat ulang tahun D".kesedihan si D pun sedikit berkurang,karena ,karena ketemu si N .si D pun mulai melupakan si E cowok pertama yang dia suka .dia berusaha mulai untuk  mendekati si N.karena perhatian si N yang bergitu baik kepadanya .si D pun mulai suka dengan si N. si D pun mencari tahu tentang si N, ternyata si N sudah punya cewek. buat kedua kalinya si D bersedih .tidak lama kemudian si D mendengar ,kalau si N telah putus dengan ceweknya.si D pun mulai mendekati si N ,tapi pada akhirnya si D pun kembali sedih karena mendengar cowok yang di sukanya telah balikan dengan pacarnya .si D pun mulai melupakan si N.

sebulan kemudian si D bersama sahabat-sahabatnya ke kantin sekolah .si D berbicara dengan sahabat-sahabatnya  tiba-tiba ada satu cowok yang menjawab pembicaraannya. si D pun mulai berbicara dengan cowok yang menjawab pembicaraannya tiba-tiba itu .si D pun jadi sering ke kantin tiap jam istirahat seiring berjalannya waktu,si D pun mulai suka dan jatuh  cinta dengan si F cowok yang dia kenal di kantin sekolah.si D pun mencari tahu terlebih dahulu apakah si F sudah punya pacar atau belum. setelah tahu kalau si F tidak ada pacar, si D pun mulai mencoba meminta nomor si F ,tapi tiap kali si D mau meminta nomor si F ada saja halangan yang datang . si D pun bingung harus gimana biar bisa mendapatkan nomor si F ,sampai-sampai si D pergi ke tiap kelas mencari si F yang dia sendiri tidak tahu si F di kelas mana dan kelas berapa .sampai akhirnya si D dapat informasi dari teman satu gangnya yang juga ternyata satu sekolah dengannya .si D pun tahu kalau yang di suka ternyata satu angkatan dengannya.si D pun meminta sahabatnya untuk memintakan   nomor si F .setelah mendapatkan nomor si F . si D pun mau  memcoba sms si F pas pulang sekolah .tapi ketika si D mau sms, tiba-tiba  ada sms masuk ,yaitu nggak lain yang sms adalah si F .ternyata sahabatnya juga memberikan nomor si D ke si F .si D pun pura-pura nggak tahu kalau yang sms si F. si D pun membalas sms si F .si D pura-pura bertanya "ini siapa ?".
lalu di balas si F "ini aku yang tandi kamu suruh teman mu minta nomorku".lama kelamaan meraka saling sms satu sama  lain.setelah seminggu dekat ,si F pun bilang suka pada si D di belakang kantin sekolah.si D pun merasa senang dan merasa seperti mimpi. si D pun menerima si F sebagai pacaranya .hari demi hari meraka lewati bersama .semaking lengket mereka berdua sudah seperti perangko dan amplop.

"La...la...la... Indahnya pagi ini." senandung Si Putih, seekor kucing betina yang sedang berjalan-jalan disekitar perumahan. Putih adalah kucing yang cantik, bulu-bulunya terawat dengan rapi dan bersih untuk ukuran kucing jalanan. "Senangnya kalau hari cerah seperti ini, aku tidak perlu khawatir bulu-buluku kebasahan karena hujan dan kuku-kukuku rusak kalau jalanan becek." ujar Si Putih. "Hhhmm, sebaiknya aku segera mencari makan. Kelaparan tidak bagus buat kecantikan." ujarnya lagi sambil mulai melihat-lihat sekitar barangkali ada makanan atau binatang kecil yang bisa dia makan.

   Ditengah kesibukan Putih dalam mencari makan disekitar perumahan, tanpa dia sadari ada sepasang mata yang sedang mengawasi gerak-geriknya. Dia terus mengawasi dari balik pepohonan di sekitar perumahan tersebut sambil menghilangkan hawa keberadaannya. Tanpa sadar kalau sedang diawasi, Putih saat ini sedang sibuk mengejar seekor tikus yang dia temukan. "Jangan lari, SARAPAAAANKUUUU!" Teriak Putih sambil terus mengejar tikus itu. "Ya gak maulah, Kalau gak lari bisa mati aku dimakan kamu." jawab Tikus itu sambil menjulurkan lidahnya. "DASAR KURANG AJAR, TERIMA SAJA NASIBMU WAHAI SARAPANKU!" Bentak Putih penuh emosi.

  Setelah kejar-kejaran selama beberapa lama, akhirnya Tikus itu berhasil kabur dari kejaran Si Putih setelah berhasil melompat dan sembunyi di celah didalam sebuah parit. "Hup...la!" suara Tikus itu saat melompat. Seketika itu juga, Si Putih berhenti tepat di samping parit. "Lho, Kenapa Cing? Kok berhenti ngejar?" tanya Si Tikus dengan nada sedikit mengejek. Si Putih hanya terdiam, dia memperhatikan air keruh yang mengalir didalam parit. "Sialan, bisa kotor aku kalau nekat nyemplung kesitu." ujar Si Putih dalam hati. "Ya sudah, kalau gak mau ngejar. Aku pamit dulu ya Cing? Cit...cit...cit...cit." ejek Tikus itu sambil membelakangi Si Putih dan menggerak-gerakkan ekornya. "Tikus kurang ajar, AWAS KAMU YA!" kata Si Putih penuh amarah melihat tikus incarannya kabur kedalam lubang kecil didalam parit.

   Melihat kejadian itu, sosok yang dari tadi mengawasi Si Putih mulai keluar dari persembunyiannya. "Meowhahahahaha! Dasar lemah, nangkap tikus aja gak bisa." ujar sosok itu, yang ternyata seekor kucing berwarna belang. "SIAPA ITU? BERANI SEKALI MENGEJEKKU? SUDAH BOSAN HIDUP?" Bentak Si Putih emosi. "Meowhahahahaha, cieee ngamuk nih yeeee? lagi laper Bu?" ejek Si Belang lagi. Mendengar ejekan Si Belang, Putih makin emosi, dia mulai keluarkan cakar-cakarnya dan mengambil posisi siap bertarung. "Wah wah, tenang Bu, tenang. Jangan emosi gitu." ujar Belang mencoba menenangkan suasana. "APA MAUMU BELANG?" kata Si Putih masih dengan nada membentak. "Mweowhehehe, santai neng cantik. Aku gak bermaksud jahat kok, malah aku ada penawaran buat kamu." ujar Belang menerangkan. "Jadi, kamu tenang dulu ya cantik?" lanjutnya.

   Sesaat kemudian, situasi mulai tenang. "Apa yang mau kamu katakan Belang?" tanya Putih yang mulai tenang. "Nah, gitu dong neng, tenang. Jangan emosian, ntar cepet tua lho." Goda Si Belang. "Sudah, jangan bertele-tele, cepet ceritakan maksudmu tadi." ujar Putih lagi. "Meowhahahahaha, gak sabaran nih ye?" Si Belang masih menggoda. "Baiklah, langsung saja. Tadi kulihat kamu kesulitan buat menangkap seekor tikus. Kasihan sekali kamu." kata Si Belang mulai menerangkan maksudnya. "Kamu pasti jengkel sekali kan? Dan lebih dari itu, kamu tambah lapar karena gagal dapat makanan?" lanjutnya. "Jadi, aku punya penawaran buatmu. Bagaimana jika aku yang mencarikanmu makanan?" tawar si Belang. "Maksudmu?" tanya Si Putih tidak mengerti. "Hhhmm, maksudku akulah yang akan berburu tikus, atau binatang dan makanan-makanan apa saja yang kamu inginkan untukmu Putih. Kalau aku yang berburu tadi, pasti tikus itu saat ini sudah tidur dengan nyenyak di perutmu. Karena pasti tertangkap olehku." ujarnya. Mendengar itu, Si Putih mengerutkan dahinya, dia merasa heran dan curiga dengan tawaran Si Belang. "Jadi maksudmu, kamu yang akan mencarikan aku makanan?" tanya Si Putih. "Yap, akhirnya kamu mengerti juga." jawab Si Belang. "Tapi kenapa? Untuk apa kamu mencarikan aku makanan? Apa tujuanmu sebenarnya?" tanya Si Putih lagi. "Meowhahahahaha, sepertinya kamu pintar juga Putih. Kamu langsung tahu kalau ada maksud lain dalam penawaranku." kata Si Belang sambil sedikit tertawa. "Tentu saja, tak ada yang gratis di dunia kucing jalanan kan, Belang?" balas Si Putih sambil mulai waspada. "Jadi, apa tujuanmu?" lanjut Si Putih. "Meowhahahahaha, baiklah langsung saja. Aku akan mencarikanmu makanan setiap hari. Tapi sebagai gantinya, kamu harus mau menikah dan menjadi istriku." Jawab Si Belang menerangkan tujuannya.

   Akhirnya Si Belang menerangkan maksud dan tujuannya kepada Si Putih. Mendengar itu, Si Putih terkejut. "Hah? Apa maksudmu?" tanya Si Putih heran. "Maksudku ya seperti yang kuterangkan tadi Putih. Kamu sudah mendengarnya kan? Masa' harus diulangi lagi?" kata Si Belang. "Ya, Aku tahu. Tapi kenapa? Kenapa kamu mau menikah denganku?" tanya Si Putih lagi. "Ya tentu saja toh? Kamu walau kucing jalanan, tapi warna putihmu bersih terawat. Mana mungkin aku gak naksir?" jawab Si Belang. "Jadi, gimana? Apa kamu mau dengan tawaranku?" Belang balik bertanya. "Kalau aku menolak?" tanya Si Putih sambil waspada. "Ya, kalau kamu menolak lamaranku secara baik-baik ini, bersiap saja untuk lamaran keduaku yang kulakukan secara jahat-jahat." ancam Si Belang sambil mulai mengeluarkan kuku-kukunya.

   Mendengar jawaban dan melihat reaksi Si Belang, Si Putih langsung mengeluarkan kuku-kukunya dan mengambil posisi siap bertarung. "Hoooo, kamu yakin? Apa kamu pikir, kamu bisa menang dariku?" ujar Si Belang sedikit meremehkan. Memang dari segi tubuh, tubuh Si Belang jauh lebih besar dan berotot daripada Si Putih, ditambah kuku-kuku Si Belang yang terlihat lebih tajam dan taring yang lebih menyeramkan. Si Putih sadar akan hal itu, tapi apa boleh buat. Dia harus mempertahankan harga dirinya sebagai kucing betina yang terhormat, tak ada alasan lain buat Si Putih untuk tidak melawan. "Maaf saja Belang, tapi kamu bukan tipeku." jawab Si Putih memperjelas sikapnya. "Hooo, punya nyali juga kamu, kucing manis." balas Si Belang, "Baik, bersiaplah menerima akibat dari penolakanmu." ancam Si Belang sambil mulai mengambil posisi bertarung juga.

   Beberapa saat kemudian, tanpa aba-aba Si Belang langsung menerjang Si Putih dengan kecepatan tinggi. Sementara Si Putih memanfaatkan tubuh rampingnya mampu menghindar terjangan Si Belang, bahkan mampu melancarkan cakaran ke tubuh Si Belang. "KURANG AJAR KAU, RASAKAN PEMBALASANKU!" Teriak Si Belang. Mereka bertarung dengan sengit, saling beradu cakar dan taring mereka yang tajam. Suara pertarungan mereka, memecah suasana pagi yang tenang di sekitar perumahan.

   Akhirnya, setelah beberapa lama pertarungan berlangsung. Si Putih mulai terdesak, tubuhnya yang penuh luka membuatnya semakin lemah. Sementara Si Belang terlihat masih kuat, luka-luka kecil yang berhasil diberikan Si Putih dalam pertarungan tadi seperti tidak mempengaruhi dirinya. "Meowhahahahaha, ada apa Putih? Sudah selesai? Kemana kepercayaan dirimu tadi?" tanya Si Belang. Si Putih hanya terdiam, dia sudah tidak memiliki kekuatan lagi untuk membalas ejekan Si Belang. Si Putih memilih berbaring lemah di pojok dinding sebuah rumah, seakan-akan pasrah menerima nasibnya. "Meowhohoho, sepertinya kau sudah menyerah ya Putih?" ejek Si Belang, "Baiklah, saatnya kuambil hadiahku. Tenang saja, aku akan jadi suami yang bertanggung jawab. Meowhahahahaha." lanjut Si Belang sambil mulai mendekati Si Putih yang telah terbaring lemah. Si Putih hanya bisa terdiam, sambil memejamkan mata. Terlihat air mata mulai mengalir dari kedua matanya. "Tak adakah yang bisa menolongku? Aku belum ingin menikah." harap Si Putih lirih.

   Si Belang mulai berada tepat di hadapan Si Putih, "Bersiaplah Putihku sayang, kamu akan menjadi istriku." ujar Si Belang sambil meletakkan tangannya di kepala Si Putih. "Hoi, apa yang kau lakukan bodoh?" tiba-tiba terdengar suara dibelakang Si Belang. "Siapa itu? Beraninya mengganggu acaraku?" Jawab Si Belang sambil membalikkan badannya, untuk melihat siapa sosok yang mengganggunya. Sementara Si Putih yang lemah, mencoba membuka matanya untuk melihat siapa orang yang mungkin bisa jadi penolongnya? 

   Akhirnya, terlihatlah sesosok kucing yang ramping tapi berotot, berwarna hitam tepat dihadapan Si Putih dan Si Belang. Kuku-kukunya telah dikeluarkan, pertanda kucing itu siap bertarung. "Siapa kamu? Dan apa tujuanmu menggangguku?" tanya Si Belang. "Panggil saja aku Si Hitam. Dan aku tidak bermaksud mengganggumu Belang." jawab kucing itu yang ternyata bernama Si Hitam. "Hanya saja, tidak sepantasnya kamu memaksa seorang wanita yang tidak mau menikah denganmu dengan cara kekerasan seperti itu." lanjutnya. "Memangnya apa hubungannya denganmu? Kamu mau melawanku juga?" Ujar Si Belang mulai emosi, dia kembali mengeluarkan kuku-kuku tajamnya, dan bersiap untuk bertarung. "Memang tidak ada hubungannya denganku. Tapi sebagai lelaki sejati, tidak sepantasnya aku berdiam diri melihat penindasan terhadap wanita terjadi di depan mataku." jawab Si Hitam sambil mulai mengambil posisi bertarung juga. "AAAKH, BANYAK BICARA KAMU! RASAKAN INI!" Tiba-tiba Si Belang langsung menyerang Si Hitam sambil berteriak. Sebuah cakaran langsung diarahkan tepat ke arah wajah Si Hitam, namun dengan cekatan Si Hitam mampu menangkisnya. Dan, Si Hitam langsung membalas dengan melancarkan gigitan ke arah leher Si Belang yang tidak sempat menghindar. "MEOW! KURANG AJAR KAMU!" Jerit Si Belang yang kesakitan, dan langsung melompat menjauh dari Si Hitam. Si Belang mengambil jarak, dan bersiap untuk melakukan serangan berikutnya. Sementara Si Hitam tetap tenang dan waspada. Lalu, mereka saling berlari dan beradu cakar dengan cepatnya, sambil sesekali mereka mainkan taring mereka untuk menggigit tubuh lawan yang tak terlindungi.

   Pertarungan pun berlangsung lama dan sengit sekali. Kedua kucing jantan itu sama-sama tidak ada yang mau mengalah. Sebenarnya keduanya sama-sama mengalami luka yang parah, akan tetapi karena terlalu fokus dalam bertarung, luka-luka mereka seperti tidak mereka rasakan. Dan akhirnya, sebuah cakaran keras dari Si Hitam mengenai kepala dan wajah Si Belang, membuat tubuh Si Belang sedikit oleng. Hal itu tak disia-siakan Si Hitam, dia langsung menggigit leher Si Belang dan memberinya cakaran bertubi-tubi kearah wajah dan tubuh Si Belang. "A....a...am... pun A...ampun Hitam." ujar Si Belang dengan nada pelan. Mendengar ucapan itu, Si Hitam menghentikan cakaran-cakarannya dan sedikit melepas gigitannya. Mendapati hal itu, Si Belang langsung melepaskan diri dan menjauh dari Si Hitam. Tanpa basa-basi, Si Belang langsung mengambil langkah seribu dan kabur dari hadapan Si Hitam. "JANGAN PERNAH COBA-COBA MENGGANGGU ORANG YANG LEMAH LAGI!" Teriak Si Hitam kepada Si Belang yang sedang lari tunggang langgang.

   "Haaah, akhirnya selesai juga. Untung dia membuat sedikit kesalahan, andai lebih lama sedikit mungkin aku yang akan kalah." kata Si Hitam didalam hati. "Kau tidak apa-apa Putih?" tanya Si Hitam sambil membalikkan badannya untuk melihat Si Putih kucing yang dia selamatkan. "Lho, kok tidak ada? Dimana dia?" ujar Si Hitam bingung, karena Si Putih menghilang dari tempat dia terbaring lemah tadi. Sambil menoleh ke kanan dan kiri, Si Hitam mencari Si Putih. "Putih, dimana kamuuuu?" teriak Si Hitam mencarinya.

   Sementara itu, beberapa blok dari lokasi pertarungan Si Hitam dan Si Belang tadi, terlihat seekor kucing berwarna putih sedang berjalan dengan perlahan. "Haaah, untunglah aku berhasil kabur dari Si Belang mesum itu. Sedikit lagi, hampir saja aku harus menikah dengannya." ujar kucing itu yang ternyata Si Putih. Rupanya disaat konsentrasi Si Belang teralihkan oleh Si Hitam. Si Putih memanfaatkan sisa-sisa tenaganya untuk segera kabur. "Enak saja, aku mau dipaksa nikah sama dia. Aku kan masih ingin menikmati hidup sendiri." gerutu Si Putih. "Semoga si kucing hitam itu bisa memberi pelajaran kepada Si Belang bodoh itu, biar tahu rasa." harap Si Putih. "kruyuk, kruyuyuyuk." bunyi suara di perut Si Putih. "Haaah, gara-gara Si Belang bodoh itu, aku jadi semakin lapar." ujar Si Putih. "Srek, Srek." tiba-tiba terdengar suara diantara rerumputan didekat parit, dengan cekatan mata Si Putih langsung melihat kesana. Terlihatlah seekor tikus sedang mengendap-endap dari balik rerumputan itu. Mata Si Putih dan Tikus itu saling bertatapan. "Sial, ngapain kamu disini?" ujar tikus itu, yang ternyata adalah tikus yang tadi gagal dikejar Si Putih. "Hehehe, mungkin kita memang berjodoh." ujar Si Putih sambil mengeluarkan kukunya dan bersiap menyergap tikus itu. "Enak aja berjodoh, maaf saja kamu bukan TIPEKU!" balas Si Tikus sambil berlari kabur dari Si Putih. "HEY, TUNGGU MAKAN SIANGKUUUUUU!" Teriak Si Putih mengejar tikus itu.

   Sementara itu, kembali ke tempat Si Hitam. Sepertinya Si Hitam sudah menyerah mencari Si Putih. "Sepertinya dia sudah pergi jauh?." ujar Si Hitam. "Haaah, gagal maning gagal maning. Padahal kukira akhirnya aku bertemu dengan jodohku." gerutu Si Hitam. "Padahal kupikir dengan kemunculan sekeren itu, akan membuat kucing putih itu jatuh cinta padaku. Ternyata gagal." kata Si Hitam lagi. "Nasib nasib, kapan nikahnya aku kalau gini? Bosen tiap kali ketemu teman-teman selalu ditanya mana istriku? kapan kawin?" Haaaah." keluh Si Hitam pasrah. Si Hitam pun melanjutkan perjalanannya yang tak tentu arah.


                        ~~~TAMAT~~~

Terinspirasi dari kisah nyata tentang tiga ekor kucing jalanan depan rumahku.

NovelhallHistory
 Kabanata 377 : Hayaan mo na (dalawa pa)
 Pangalan : Nais ng Emperor na Mag-asawa Ang Doktor (Ang Kasal ng isang Esteemed Supreme Healer, isang Noble Ruler) May-akda : War Nishino
 + - Patayin ang I-reset

 
 Naglakad si Si Yezhi sa labas, saktong makita ang pagbabalik ni Si Ting.

 "Nakita ko na ang Patriarch."

 Sinukbit ni Si Ting ang kanyang mga kamao sa pagsaludo, ang kanyang mukha na parang isang kutsilyo ay medyo masikip.

 Si Yezhi ay medyo kakaiba ng makita siya ng ganito:

 


 "Si Ting, hindi ka dapat nasa akademya ngayon, bakit ka bumalik ngayon?"

 Nag-atubili sandali si Si Ting at sinabi:

 "Narinig kong may nangyari sa palasyo."

 "Ano ito? Bakit hindi ko alam?"

 Lalo pang nalugi si Si Yezhi.


 


 Nagpadala siya ng mga tao upang makipag-ugnay sa palasyo, kung may totoong nangyari, dapat niyang malaman muna.

 Paano nalaman ni Si Ting noong nasa Tianlu Academy siya?

 At tila hindi gaanong maganda ...

 Tumingin sa kanya si Si Ting at kinuyom ang mga kamao:

 "Si Chu Liuyue ay hindi nagtungo sa kolehiyo ngayon, ngunit tinawag siya sa palasyo."

 "Kumusta naman -" Napagtanto ni Si Ye kung ano ang sinabi niya nang kaagad niyang binigkas ang kanyang mga salita, nagbago ang kanyang ekspresyon, "Ibig mong sabihin — mayroon itong kinalaman sa apat na prinsesa !?"

 Tumango si Si Ting.

 "Palagi akong nararamdamang mali sa aking puso, kaya't bumalik ako upang tingnan nang maaga. Ngayon ko lang nakita si Lolo Min na nakatayo sa pintuan."

 Hinihimas ni Si Ting ang mga labi.

 Hindi maganda ang ekspresyon ni Lolo Min ...

 Sa pinakamaliit, maraming beses na niyang nakita si Lolo Min, at hindi pa niya nakikita ang pagmumukhang ito sa kanyang mukha.

 Bukod dito, malinaw na ito ay nakatuon sa kanilang pamilya Si!

 Unti-unting lumubog ang puso ni Si Yezhi.

 Kasangkot ang apat na prinsesa, biglang tumawag ang iyong kamahalan, at malamang alam niya kung ano ang palihim nilang hinanap kay Rong Zhen dati!

 Ano pa, baka pati si Meng ay nalantad!

 Dali-dali niyang tinapik sa balikat si Si Ting:

 "Pupunta muna ako sa palasyo, at mananatili ka sa bahay. Kung may mangyari ... lahat sa pamilya ng Si ay iyo."

 Sa pamamagitan nito, naglabas siya ng isang token mula sa kanyang mga braso at isinilid sa kamay ni Si Ting.

 Sumimangot si Si Tingjian.

 Ano ang nangyari upang gawin itong kinakabahan ng Patriarch?  Kahit na direktang ibinigay sa kanya ang token na kumakatawan sa pagkakakilanlan ng pinuno ng pamilya Si?

 "Patriarch, hindi ko kayang kunin ito, ikaw pa rin—"

 "Kunin mo!"

 Napakalubha ng ekspresyon ni Si Yezhi na hindi siya makatanggi.

 Sumulyap sa kanya si Si Ting at biglang napagtanto na ang kasalukuyang sitwasyon ay maaaring maging mas mahirap at mapanganib kaysa sa iniisip niya.

 Sa wakas ay nasiksik niya nang mahigpit ang token at tumango:

 "Makatiyak ang patriyarka. Tiyak na protektahan ni Si Ting ang pamilya ni Si!"

 Noon lamang naramdaman ni Si Yezhi na gumaan ang loob, at tiningnan ng malalim si Si Ting bago tumalikod upang umalis.
 


 Tumingin si Si Ting sa kanyang likuran, at sa kung anong kadahilanan, unti-unting kumalat ang pagkabalisa sa kanyang puso.

 ...

 Sa kabilang panig, dali-daling pumasok si Si Yezhi sa palasyo kasama si Padre Min.

 Sa daan, nais niyang alamin kung anong nangyayari nang maraming beses, ngunit ang bibig ni Lolo Min ay napakahigpit na tumanggi siyang ibunyag ang anumang balita.

 Mas nakatiyak ito kay Si Yezhi sa kanyang hula.

 ——May nangyari sa reyna!

 Kung hindi man, tiyak na walang ganoong ugali si Lolo Min.

 Ang dalawa ay walang imik sa lahat ng mga paraan, at nang makarating sila sa Imperial Study Room, si Si Yezhi ay may hindi mabilang na mga saloobin na sumilay sa kanyang isipan.
 


 Si Si Yezhi ay tumingin sa paligid ng mahinahon, at kaagad na natagpuan na ang mga guwardya ng Imperial Study Room ay mas mahigpit kaysa dati, at ang pangkalahatang kapaligiran ay mas seryoso at marilag kaysa dati.

 Ang kanyang puso ay tila nabitin sa hangin, hindi komportable na masikip.
 


 Si Lolo Min ay lumapit nang mag-isa at magalang na sinabi:

 "Kamahalan, ang Patriarch ng pamilya Si ay dumating na."

 Ang malamig na tinig ni Emperor Jiawen ay nagmula sa silid ng pag-aaral ng imperyal:

 "Pasukin mo siya!"

 Tumingin si Lolo Min kay Si Yezhi at humakbang pabalik:

 "Master Si, please--"

 Huminga ng malalim si Si Yezhi at inayos ang kanyang damit bago sumulong at itulak ang pinto.

 Pagpasok pa lang niya at nakita ang eksena sa loob, matinding tumalon ang puso ni Si Yezhi!
 


 Nakita ko iyon sa maluwag at tahimik na Imperial Study Room, pagkatapos nakaupo sa mesa si Emperor Jiawen, ang mga kulungan at panulat dito ay tinapon sa lupa, isang gulo.

 At ang reyna Si Huijing ay lumuhod sa harap niya!

 Ang kanyang kahanga-hangang mga damit sa palasyo ay natakpan ng dumi, ang kanyang maayos na pagsuklay na tinapay ay napaka kalat din, ang kanyang mukha ay may bahid ng luha, at ang kanyang mga mata ay namula at namamaga.

 Lumuhod siya doon, puno ng kawalan ng pag-asa at sakit ang kanyang katawan.

 Si Yezhi ay hindi kailanman nakita ang kanyang hitsura napahiya!

 "Queen Empress !?"

 Hindi niya mapigilang sumigaw ng malakas, at sumulong ng mabilis.

 Gayunpaman, agad niyang napagtanto na mayroong Emperor Jiawen sa pag-aaral na ito!
 


 Mabilis siyang tumigil, ibinaling ang kanyang ulo upang tumingin kay Emperor Jiawen, nilabanan ang mga alon sa kanyang puso, at yumuko upang bumati:

 "Si Yezhi ay nakita ang iyong Kamahalan."

 Nang makita siya ng reyna na darating, ang kanyang matamlay na mga mata ay gumalaw, at ang ekspresyon ng kanyang mukha ay mukhang kakaiba.

 Parang gusto kong umiyak, pero hindi na ako maiiyak.

 Halos lahat ng luha ng kanyang buhay ay tumulo ngayon.

 Gayunpaman, hindi ito naging malambot kay Emperor Jiawen.

 Tumingin si Emperor Jiawen kay Si Yezhi na may mabibigat na mga mata.

 "Si Yezhi, alam mo ba kung bakit kita tinawagan ?!"

 Si Yezhi ay nakadama lamang ng isang malakas na presyon na darating, at siya ay lumuhod halos walang pag-iisip:

 "Hindi alam ni Weichen, mangyaring ipahayag din ang iyong kamahalan!"

 "Hindi mo alam? Lihim na hinanap ng pamilya Si ang kinaroroonan ni Rong Zhen dati, hindi mo ba alam?"

 Ang tinig ni Emperor Jiawen ay tulad ng isang mabigat na martilyo, na binasag!

 Mahigpit na kumuyom ang mga kamao ni Si Yezhi.

 Talaga!

 Alam na ng kamahalan!

 Agad niyang itinakip ang kanyang mga kamay sa lupa, at ang noo niya ay malakas na kumabog sa lupa!

 "Mali ang alam ni Weichen! Mangyaring parusahan ang iyong kamahalan!"

 "Alam mo ang pagkakamali mo? Akala ko ba tapat ka sa akin. Hindi ko inasahan na lihim kang nakikipagtulungan sa reyna upang lokohin ako sa maraming taon! Alam mo na ang tungkol kay Si Meng !? Si Yezhi! Napakahusay mo! Ng  ! "

 Lalong nagagalit ang Emperor Jiawen nang kunin niya ang natitirang teacup at hinampas ito patungo kay Si Yezhi!

 boom!

 Malakas na kumabog ang teacup sa harap ni Si Yezhi!

 Ang mga fragment ay nagsabog saan man, at dalawang piraso ng dugo ang mabilis na nagkamot sa mukha ni Si Yezhi.

 Gayunpaman, ang isa sa Si Ye ay hindi nangahas na ilipat, ngunit yumuko ang kanyang ulo nang mas magalang:

 "Kamahalan, alam ng Weichen na siya ay nagkasala, ngunit wala sa mga ito ang may kinalaman sa Queen Empress! Sa una, ang Weichen ang nag-alala na hindi maprotektahan ng Empress ang kanyang sarili sa palasyo, kaya't espesyal na inayos niya si Simeng.  . Mayroon ding pagkawala ng apat na prinsesa ... Natatakot din si Empress Empress na labis kang nag-aalala, kaya't nais niyang humingi ng tulong kay Weichen, hindi sinasadya na itago ito! Sa anumang kaso, handa ang Weichen na kunin ang lahat ng  kahihinatnan! "

 Nang marinig ito ni Emperor Jiawen, paulit-ulit siyang nanunuya.

 "Subukan mo ito sa isang pagsisikap? Mayroon ka bang kwalipikasyon na iyon? Si Yezhi, hindi mo kailangang kumilos sa harapan ko. Si Rong Zhen ay hindi nawala man lang! Nakatago talaga siya ng reyna!"

 Nagulat si Si Ye at biglang itinaas ang kanyang ulo:

 "Ano?!"

 Pinikit ni Emperor Jiawen ang kanyang mga mata nang makita ang kanyang reaksyon.

 "Bakit, hindi sinabi sa iyo ng iyong butihing kapatid?"

 Ang puso ni Si Yezhi ay nasa gulo, at hindi niya namalayang tumingin sa reyna sa tagiliran.

 "Empress, ano ang nangyayari?"

 Isinampay ng ulo ng reyna.

 Alam niyang walang silbi ang sabihin kahit ano ngayon.

 Nangyari na lumitaw si Rong Zhen sa Qijiao Alley sa oras na iyon, at kahit sinabi niya mismo ang mga salitang iyon, natukoy na ni Emperor Jiawen ang lahat!

 Nagsalita siya sa isang namamaos na boses:

 "Kamahalan, ang mga kapatid na babae ng babae ay walang alam tungkol dito, mangyaring pakawalan ang pamilya Si."


 
 Nakaraan |  Index |  Susunod

 << I-click upang i-download ang Android App >>

 "Nais ng Emperor na Mag-asawa Ang Doktor (Ang Kasal ng isang Tinatayang Pinakamataas na Manggagamot, isang marangal na Pinuno)" lahat ng nilalaman mula sa Internet, o ang mga gumagamit na mag-upload, Ang aming layunin ay upang itaguyod ang orihinal na may-akda ng nobela.  Maligayang pagdating sa pagbabasa at koleksyon "Nais ng Emperador na Mag-asawa Ang Doktor (Ang Kasal ng isang Tinatayang Pinakamataas na Manggagamot, isang marangal na Pinuno)" pinakabagong kabanata.

 © Copyright Novelhall.Com.  Nakareserba ang Lahat ng Karapatan.  Lahat ng Nobela |  Sitemap |  DMCA |  Patakaran sa Pagkapribado |  Paghanap ng libro

Si Kryztyne ay may gusto kay robert habang si Robert ay may gusto sa kanyang kaibigan na si Lei. Si Jumong apna kaibigan ni Robert ay may gusto naman kay Kryztyne. Ngunit di alam ni Kryztyne ay hindi talaga gusto ni Robert si Lei kundi si Kryztyne ang gusto nya. (Sana oll)

"I know your Gonna Miss me Pretty Boy."

"Talagang Mamimiss ko to."

Hinalikan nong lalake yung babae ng biglang

"King!! ops!"

my isang babae ang agad na pumasok sa Kwarto ni KING.

"Get Inside Queen."

"Ok .. "

"Ahmm Babe I want you to meet Gwenyth Keith Laurel ang Bestfriend ko."

"finally gwenyth  Nice to meet you.. Im eva Cruz."

" Nice to meet you too Eva."

Nakipagkamayan si Gwenyth Kay Eva tsaka ito Lumapit at Umupo sa tabi ni King While King is Half Naked.

"King.."

"uhmmmm???"

"kami na ni Clark!"

"sinagot mo?! "

"Oo bakit?"

"Queen!!Nag iisip kaba?? Di mo sya gaano kakilala tapos sinagot mo agad??!!"

"Why Not? elementary buddy ko sya and Sincere naman sya.."

"Di mo pa sya gaano kakilala!"

"are You two fighting?"

Sabay na lumingon si Queen at King.

"No we're Not."

"Aww Curious ako.. Ano bang meron Sainyong dalawa? at Bakit King And Queen?"

"Babe? "

"Yes?"

"Pwede bang Magbihis kana at mauna kana?"

"huh?"

"BILISAN MUNA!"

"Ok hmm."

agad naman tumayo si Eva at Pumasok ng CR para mag Ayos.
habang si Gwenyth naman hinihintay ang susunod na sasabihin ni ETHAN ALARCON o mas kilala bilang King.

"you're crazy!"

"no i'm Not!"

"of course you are!"

"Tssss di ba pwedeng maging masaya kanalang sakin?"

"masaya? tsss nagpapatawa ka? bat ako magiging masaya kung alam kung Iiyak kadin sa huli!"

"Nakakainis ka! hmmm!"

Agad na tumayo si gwenyth at masama ang tingin kay Ethan.

"What?"

si King Na nakatingin sa mga mata ni Queen.. habang si eva naman kakalabas lang ng CR.

"Hey Guys! dont fight! talo nyo pa magsyota nyan eh.."

lumapit si eva para kunin ang Bag nya.. ng biglang hilahin sya ni king sa kama at Hinalikan Sa Labi.
napasmirk nalang si Queen tsaka eto padabog na umalis.

AFTER ONE WEEK ...

"Ethan!"

isang classmate nila ang Pumasok sa Room at nilapitan si King..

"Bakit ba?"

si king na Focus sa pagsusulat ng Requirements.

"Yung Bestfriend mo.. "

Agad naman napahinto sa pagsusulat si King.

"nasan sya?"

"nasa Terrace."

"Si clark?"

"Hindi ko alam."

"hmmm hayaan muna sya."

"sino? si clark O Gwenyth?"

"si Gwenyth."

"Di kaba nagaalala sakanya?"

"Hindi! kailangan nya matuto kaya hayaan mo sya."

"ok ikaw bahala."

ilan minuto din ang lumipas lumabas si king Para puntahan si Gwenyth.

OST: HEARTACHE
BY: ONE OK ROCK 

ng makarating si King sa Terrace.. wala na dun si Gwenyth.
nong subukan nyang tignan sa baba nakita nya si Gwenyth na nglalakad magisa at halatang Ang lungkot ng mukha..

nagiisip si king kung anong gagawin nya para mapangiti lang si Gwenyth.. hanggang sa may naisip sya..

tumakbo si King Papuntang Studio ROOM at Nag On air.

"QUEEN!"

Dinig na Dinig lahat ng nasa campus ang boses ni king pati si Gwenyth napalingon at hinintay ang susunod na sasabihin ni king.

"I know its so hard for you to accept na!mali ka nga! dahil minahal mo ang isang Tulad ni CLARK! alam mo Yun?? di sya deserving para sayo.. Masyado kang maganda para sa isang Chickboy.. kaya naman Chin up!.. Di Bagay ang isang Princessa sa isang askal na aso .. tandaan mo ang hayop Kahit anong pagbabago ang gawin mo hayop parin ehehe o sya alam ko na maghintay ka ng 5 minutes dadating dyan si SUPERMAN na my dalang Lollipop.."

Ayaw man aminin ni Gwenyth .. Talagang napangiti sya nito kahit papano😊..

"10..9..8..7..6..5..4..3..2..1"

"Queeen.."

Nong lumingon na si Gwenyth nakita nya si Ethan na my dalang Tatlong Lollipop..

"Andito nako.."

Napangiti si Gwenyth.. Lumapit naman si ETHAN sa kanya para yakapin sya.

"Chin up Queen."

"Thankyou."

"Ehe"

Inakbayan sya ni Ethan..

"Resbakan natin?"

"wag na King."

"Ok kaw bahala.."

"uhmm king? pwede Bang Ibigay mo tong Requirements ko kay sir?"

"Bakit? Hindi ka papasok?"

"Gusto ko sana magpahinga .."

"O sige .. Hatid na kita?"

Tumango nalang si Gwenyth..
Kinahapunan naglalakad si Ethan sa Hallway ng makita nya si Clark my kaharutan ibang babae..
Lumapit sya sa dalawa at binigyan ng Nakakaakit na ngiti ang babae.

"Hi"

Binati ni Ethan ang babae na my halong panglalandi .. Yung Babae naman halatang interesado din kay Ethan.

"Hello.. cutie boy."

"Gusto lang kita balaan.. Kung etong lalake lang to ang pag aaksayahan mo ng Oras. wag na! dahil. kawawa ka."

tsaka umalis si Ethan..Medyo natauhan naman ang babae Kaya Umalis eto at sinundan si Ethan.. tawagin nalang natin sa Pangalan na Tricia..

"Hey Ethan."

"oh?"

"Medyo natauhan ako sa sinabi mo..pwede bang ikaw nalang ang Gustuhin ko?"

"Hah?"

"Tutal wala ka naman Girlfriend di and balita ko wala na din kayo nong eva."

napakunot ang noo ni Ethan..

"Stalker kaba?"

"Ahmm medyo ehehe"

"Ahaha.."

"sige na payagan muna ako .. and besides wala ka naman nililigawan ngayon diba?? and maganda naman ako Model Atsaka sexy."

"Ok bigyan mo ako ng rason.. Bakit ikaw??"

"Dahil wala ng ibang mas deserving sayo kundi ako."

"Talaga? how sure you are?"

Napangiti si Ethan..

"100% sure."

"Ta-"

"Kiiiiing.."

Agad na lumingon si Ethan.

"Queen Bakit ka nandito? akala ko ba magpapahinga kana muna sa bahay nyo?"

"Magulo sa bahay eh."

"Ahhh"

Biglang Humarang si Tricia sa harapan ng Palapit na si Gwenyth kay ethan.

"Who the hell are you?"

"Sino karin?"

"Ako? Im Tricia oleveros a transferry student and soon To be Ethan's Girlfriend."

"Whooa Ang Bilis mo ata king?"

"Haha lol .."

Inakbayan ni Ethan si Gwenyth..
nangunot naman ang noo ni Tricia.

"Tricia Meet My Girl BestFriend Gwenyth or Queen pero ako lang ang my karapatan na tawagin syang Queen."

"Ehehe at ako din ang my karapatan na tawagin syang King ehehe soo dont ya dare ."

"Duuuh!"

"Just kidding.."

Sabay tawa ni Ethan at gwen..
Naglakad na palayo si Gwenyth at ethan ng biglang sumigaw si Tricia..

"I'll Make you mind!"

nagkatitigan naman si Gwen at ethan..

"If you dare ehe."

Kinagabihan magkasama parin si Ethan at Gwenyth.. sumama si Gwenyth sa Bahay ni ethan dahil bestfriend naman nya eto at walang malisya sumama sya dito para magpalipas..

"ano gusto mong inumin?"

"My Bear ka?"

"meron.. pero-"

"Bear sakin.."

"ok.."

kumuha ng sampung bear sa can si ethan at nilagay eto sa table.

"Bakit ayaw mo umuwi?"

"Si mama at papa nag aaway na naman kase."

"kaya naman pala.. by the way Si tricia? diniskartehan sya kanina ni clark."

"talaga?"

"oo"

nakapitong bear na si Gwenyth at medyo lasing nadin..

"Tama na yan .."

"Ethan? "

"uhmm?"

"Mahirap bako mahalin?"

"Hindi naman bakit?"

"hmmmm Ethan ?"

"hmm?"

"How sure you are? "

"Kase mahal kita."

si Ethan na di na nag alinlangan na singot si Gwenyth.

"Mahal din kita.."

sagot naman ni Gwenyth .. Tsaka eto lumapit kay ethan at hinawakan ang magkabilang pisngi..

"Mahal kita bilang isang kaibigan.. "

"Kaibigan? uhmm kaibigan .. ok"

tumayo si ethan at pumunta ng kusina at uminum ng Tubig. habang si Gwenyth naman nakatayo lang sa kinatatayuan nya.

"King?"

"Bakit?!"

my halong Inis ang boses ni ethan.

"Galit ka ba?"

"Hindi!"

"Galit ka eh!"

"Lasing ka lang! matulog kana dyan.."

Huminga ng malalim si Gwenyth atsaka eto Humiga sa Sofa..

"Uwi kana.."

si Ethan na umupo sa Sahig Habang Tinitignan si gwenyth.

"Dito na muna ako .. Goodnight."

hinalikan ni Gwenyth si Ethan sa pisngi bago eto tumalikod at natulog.

Kinaumagahan nagising si Gwenyth.. At nong Lumingon sya Nakita nya si Ethan na Nakasandal sa Gilid ng sofa kung san sya nakatulog ..

"Alam ko na.."

my naisip na kalokohan si Gwenyth at agad eto tumayo at kumuha ng Pilot pen ..

ilan minuto din ang lumipas Nagising nadin si king Na my drawing ang mukha..

"Anong Ginagawa mo?"

"Ah ehehehe Nagluluto.."

nagising si Ethan habang Nagluluto si Gwenyth.. 
hindi parin napapansin ni Ethan ang mukha nya at pasimpleng Tumatawa sa kusina si Gwenyth ng my maisip syang Kalokohan..

kinuha ni gwenyth ang phone nya at inupload sa Facebook page ang Picture ni Ethan..

"Hahahahahahahaha"

"Bakit ka tumatawa?"

"Wala hahahahaha"

"My ginawa ka na naman kalokohan noh?"

"Wala  .. manghilamus kana dun.."

Nanghilamus na si Ethan Ng biglang Napaharap sya sa salamin..

"Gwenyyyyyyyth..."

si Ethan sumisigaw sa CR.
tawa naman ng tawa si gwenyth..

"Galit na ata sya hahahaha bahala sya .."

Nong lumabas na si Ethan sa CR agad syang Lumapit kay Gwenyth at Kinurot ang mukha nito..

"Araaaaaaaaay King ano ba."

"Ikaw! malilintikan kana talaga sakin hmm."

Pagkatapos nila kumain nagtungo na sila sa School ..at naging usap usapan naman sa campus ang Morning Looks ni Ethan..

"Ang Cute mo talaga ethan.."

mga classmates nilang babae na Natatawa ..

"Anong nakain nyo??"

si ethan na Nagtataka .. Nong magsimula na ang klase bulong bulungan parin mga classmates nila.

hanggang sa Pumasok ang Bagong Estudyante na si Tricia..

"Hi pretty Boy.. You look so Hot today."

"Eh?"

"Oh by the way .. where is your girlBestfriend?"

Inikot ng Tingin ni Tricia ang Classroom.

"Where is she?"

"Bakit mo sya hinahanap?"

"Wala lang .. "

"ahh ok"

"Oh by the way ang cute mo dito.."

Sabay pakita ni Tricia kay Ethan ng Phone nya..

"Ang cute mo eheh"

My drawing na Balbas at isang malaking Bilog sa mata.

"Gwenyyyyyyyyth.."

Ang sigaw ni Ethan Dinig ng Buong Campus..

"Lagot sya sakin."

lumabas si Ethan Para hanapin si Gwenyth pumunta sya ng rooftop alam nya doon nya makikita si gwenyth nong papasok na sya nakita nyang niyayakap ni Clark si gwenyth..
natahimik si ethan at nagtago ..

"Mahal parin kita Gwenyth."

"Mahal?."

Huminga ng malalim si ethan tsaka eto lumabas sa pinagtataguan..
lumapit eto kay gwenyth at Inakbayan eto.

"Kanina pa kita hinahanap ..my Kasalanan ka sakin. hali ka."

Nong papaalis na sana sila biglang nagsalita si clark.

"Bakit mo ba pinapakialaman ang buhay namin ni Gwenyth?"

"Wala akong pakialam sa buhay mo! pero kay gwenyth meron.."

Tinignan ni Ethan ang Facial expression ni Gwenyth .. si gwenyth nakayuko lang ng parang my iniisip.

"Kaya layuan mo si Gwenyth! Makakatikim ka sakin pag Ginulo mo ulit si Gwenyth."

"Alam mo ba kung bakit ko hiniwalayan si Gwenyth?? Dahil yun sayo! "

nakuha naman ni clark ang attention ni Gwenyth at napatingin eto sakanilang dalawa.

"Dahil Walang oras ang di mo Hinahanap at tinatawagan si gwenyth.. kaya nawawalan na ng oras sakin si Gwenyth kaya naman Nagdesisyon akong Hiwalayan tong si gwenyth dahil sayo! pero ngayon hindi ko hahayaan na humadlang ka ulit!"

lumapit si clark at kinuha ang kamay ni Gwenyth mula sa kamay ni ethan..
pero di nagpatalo si Ethan at hinawakan nya sa kabilang kamay si Gwenyth..

"Tayo na Queen!"

"Ethan? Pwede bang mamaya na tayo magusap? kakausapin ko muna si clark."

tinanggal ni Gwenyth ang kamay ni Ethan sa pagkahawak sa mga kamay nya ..

"Gwenyth.."

"Ethan Please!"

"Ok.."

Binitawan ni Ethan ang kamay ni Gwenyth.. Di naman malaman ni gwenyth ang nararamdaman nya kung bakit parang bigla syang nag alala ng bitawan ni Ethan ang kamay nya.

Ilan araw din ang lumipas ng biglang kumalat sa campus ang picture ni Clark at gwenyth na magkayakap sa isang Bar..
At ilan araw nadin na di na sya pinapansin ni ethan ..

"Omg! Gwenyth.. ang sweet nyo naman ni Clark sa picture.. sabihin mo nga my nangyari naba sainyo?"

Sabi nong isang classmate nya..
napalingon naman si gwenyth kay ethan pero walang kibo at parang wala ng pakialam sakanya si ethan.

"Wala.. walang nangyari samin."

"Awww Boring naman .. pero diba di ka nag babar? kase diba tanda ko pa noon na sinabi mo na "YUCK! HINDING HINDI AKO MAGBABAR DAHIL PANGET NG TINGIN NG MGA TAO SA MGA TAONG NAGPUPUNTA SA BAR." O diba? Tignan mo nga yung suot mo sa Picture kulang nalang mag hubad kana. Sabihin mo nga Si Clark ba Nagpasuot sayo ng damit na to?"

Tumango naman si Gwenyth .. Kunting katahimikan ng pumasok si Tricia .

"Babe.."

napakunot naman ang noo ni Gwenyth ng Niyakap ni Tricia si ethan.

"Oh Tricia.. kumain kana ba?"

si ethan na inaayos ang kumakalat na buhok mula sa mukha ni Tricia..

"Hindi pa :( tara na babe kain na tayo.."

"Ok."

nong tatayo na si ethan Biglang tumayo si Gwenyth at humarang sa dalawa.

"Kayo na?"

"Oo kami na .. soo Gwenyth Dont ya dare na tawagin king etong si ethan ok? let's go ethan."

napaupo nalang si Gwenyth .. biglang sumikip ang dib dib nya ng malaman nyang si Tricia na at Ethan..

FLASHBACK..
NP: if u ever come back
by: The script

"Queen kumain kana?"

"Hindi pa .."

Inakbayan sya ni ethan.

"Tayo na?"

"Ehehe ok."

.....................................

naghihintay si ethan sa Pintuan ng bahay ni Gwenyth ng gabihin eto sa pag uwi.

"King.."

"Gabi na ah! bakit ngayon kalang umuwi?! alam mo naman yung panaon ngayon! andaming sira Ulo!"

Biglang yumakap si Gwenyth..

"Iloveyou king."

"Hah?"

hinalikan sya sa pisngi ni Gwenyth..

"Goodnight.."

pumasok si gwenyth sa kwarto at agad na humiga sa kama at inabot ang picture frame kung san letrato nila ni Ethan ang nakalagay..

"Iloveyou ethan .. Iloveyou iloveyou.. mua mua mua.."

maaga palang Pumasok na Si Gwenyth..

"Kiiiiiiing."

niyakap ni Gwenyth si ethan..

"Queen .. " 

kinurot ni Ethan ang pisngi ni Gwenyth.

"Ang Cute mo talaga.."

"Hindi man."

"Ansama nito."

"Alam nyo bagay kayo:)"

sabi nong isang clasamates nila.

"Talaga?" 

si gwenyth na Yumakap ulit kay ethan..

"Baliw ehe."

si Ethan na Hinimas ang ulo ni Gwenyth..

lumipas ang mga araw ng malaman ni Gwenyth na mag on na si Eva at Ethan.

"Kayo na pala ni eva? kailan pa? 💔 "

"Ahhh Last week lang .. ang saya ko nga dahil finally sinagot nako ng crush ko."

"Ganun ba?"

"Oo di kaba masaya sakin?"

"Masaya syempre .. hmm.."

wala ng oras sa isat isa si Gwenyth at ethan kaya naman humanap sya ng paglilibangan ng Lumapit si Clark sakanya.

"Hi Gwenyth tanda mo pako?"

"hindi eh"

"Elementary Buddy?"

"Clark?"

"Hi long time no see."

"Oo nga e.. dito kana lilipat?"

"Oo eh.. Sabi kase ni mama masyado nadaw madami ang case ko sa st Jude."

"Hahaha as usual."

"By the way asan si ethan? diba bestfriend mo yun?"

"Ahh Oo si ethan? ayun di ata pumasok? siguro magkasama na naman sila nong Girlfriend nya."

"hah? talaga? akala ko pa naman magkakatuluyan kayo .. diba crush na crush mo yun dati ?"

"Sssssssh wag ka maingay. baka my makarinig sayo."

"Dont tell me di kapa nagtatapat?"

"Hindi pa."

"Nako love na yan."

"haha hmmm.."

"Tawagan mo sya tanungin mo kung nasan sya.."

"Bakit?"

"Sige na my naisip ako."

"Eh? Ok .."

Dialling..

"Hello king? Asan ka? Ahh nasa bahay ka? Ah ok ah sige sige."

Endcall..

"nasa bahay daw."

"puntahan mo.. magtapat kana."

"My girlfriend na sya."

"Malay mo gusto karin nya."

"Tingin mo?"

"Oo sige na.."

"ok."

Tumakbo si gwenyth at agad na sumakay ng taxi nong makarating sya agad syang pumasok ng biglang..

"King.. "

"Oh queen .. "

"My kasama ka?"

"Oo si eva kakaalis lang sayang di mo sya nameet."

"Aww mahal muna sya?"

"Oo naman .. bakit?"

"Wala lang .. ahmm by the way nameet ko si clark.."

"Sinong clark.."

"Yung elementary buddy ko."

"Ahhh yung Classmate natin na Dinala sa amerika para mag aral?"

"Oo sya nga ."

"ahh di kami close kaya di ko na sya maalala ."

"Awww .."

"Bakit? Nililigawan kaba?"

"hah? ahmm Oo bakit?"

"Talaga?"

"Oo."

"E di mabuti ."

"hmmm"

Nextday maagang pumasok si ethan para makilala ang tinutukoy ni Gwenyth na elementary buddy nya.

Habang naglalakad sya nakita nyang magkasama si Gwenyth at clark.
nasabi nadin ni Gwenyth lahat ang nasabi nya kay ethan kahapon.
at si ethan naman nakapagtanong tanong nadin sa mga nakakakilala kay Clark at ang sabi ng nakakakilala kay clark e di hamak na playboy daw si clark ..

"Gwenyth hali kana.. "

"Bakit?"

"Hindi mo na sya gaano kakilala dahil matagal na yun..at baka nagbago na lahat sakanya kaya di mo na sya kakilala."

"Ethan.."

"Hali kana.."

Hinila sya ni ethan palayo kay clark.. napangiti si clark at nag two thumbs up kay gwenyth ng lumingon si gwenyth.

NEXTDAY..

"King!! ops!"

my isang babae ang agad na pumasok sa Kwarto ni KING.

"Get Inside Queen."

"Ok .. "

"Ahmm Babe I want you to meet Gwenyth Keith Laurel my Bestfriend."

"finally gwenyth  Nice to meet you.. Im eva Cruz."

" Nice to meet you too Eva."

Nakipagkamayan si Gwenyth Kay Eva tsaka ito Lumapit at Umupo sa tabi ni King While King is Half Naked.

"King.."

"uhmmmm???"

"kami na ni Clark!"

"sinagot mo?! "

"Oo bakit?"

"Queen!!Nag iisip kaba?? Di mo sya gaano kakilala tapos sinagot mo agad??!!"

"Why Not? elementary buddy ko sya and Sincere naman sya.."

"Di mo pa sya gaano kakilala!"

"are You two fighting?"

Sabay na lumingon si Queen at King.

"No we're Not."

"Aww Curious ako.. Ano bang meron Sainyong dalawa? at Bakit King And Queen?"

"Babe? "

"Yes?"

"Pwede bang Magbihis kana at mauna kana?"

"huh?"

"BILISAN MUNA!"

"Ok hmm."

agad naman tumayo si Eva at Pumasok ng CR para mag Ayos.
habang si Gwenyth naman hinihintay ang susunod na sasabihin ni ETHAN ALARCON o mas kilala bilang King.

"you're crazy!"

"no i'm Not!"

"of course you are!"

"Tssss di ba pwedeng maging masaya kanalang sakin?"

"masaya? tsss nagpapatawa ka? bat ako magiging masaya kung alam kung Iiyak kadin sa huli!"

"Nakakainis ka! hmmm!"

Agad na tumayo si gwenyth at masama ang tingin kay Ethan.

"What?"

si King Na nakatingin sa mga mata ni Queen.. habang si eva naman kakalabas lang ng CR.

"Hey Guys! dont fight! talo nyo pa magsyota nyan eh.."

lumapit si eva para kunin ang Bag nya.. ng biglang hilahin sya ni king sa kama at Hinalikan Sa Labi.
napasmirk nalang si Queen tsaka eto padabog na umalis.

paglabas nya andun si Clark at si gwenyth naman yumakap kay clark at umiyak..

after 1week ..

"E break moko dali.. "

"Eh? Bakit kita e bebreak? Hindi naman tayo hhaha baliw to ."

"Eh nga diba akala ni Ethan tayo?? soo dali na Andito ang Classmate namin.."

"Ok"

Nong papalapit na sakanila yung classmate nila biglang umarte si gwenyth.

"Bakit? Hindi paba ako sapat sayo?"

"Oo kaya tama na yan kaartehan mo.. magbreak na tayo."

tsaka umalis si clark ..
kunyari naman umiyak s gwenyth takbo naman yung isang classmates nila.

after a few weeks Maagang pumasok si Gwenyth at ethan..

"Ahmm ethan Sa rooftop lang ako sandali."

"Ok.."

nagsisimula ng nag iingay ang campus dahil sa snapshot na photo ni Ethan .. ang morning looks na pinost ni gwenyth.

habang nasa Rooftop si Gwenyth Biglang dumating si clark.

"Hey.."

"Clark."

"Mukhang nag eenjoy ka ah."

"Ahh haha oo eh .. oh by the way sorry ah kung nasira ang image mo."

"Ok lang basta para sayo."

"Hah? hahaha ah ok thanks."

"Uhmm gwenyth.."

"Oh?"

"Nextmonth babalik nako ulit sa amerika."

"Hah? Agad agad? ang bilis naman."

"Si mommy kase .. gusto nya kasama nya ako. alam muna ."

"Mama's boy hahaha."

"Pero bago ako umalis pwede kabang maging Girlfriend?"

"Girlfriend? Pansamantalang girlfriend?"

"Oo.."

"Eh bakit? bakit ako?"

"Kase.."

Dumating si ethan at Nanahimik..
nakita sya ni clark kaya naman..

"Mahal parin kita gwenyth.."

END OF FLASHBACK..

Acest site foloseste cookies. Continuarea navigarii implica acceptarea lor. Afla mai multe detalii.   ACCEPT


Versuri >>Mihai Eminescu

Versuri Mihai Eminescu -
"Luceafarul"
A fost odata ca-n povesti,
A fost ca niciodata,
Din rude mari imparatesti,
O prea frumoasa fata.

Si era una la părinti
Si mindra-n toate cele,
Cum e Fecioara intre sfinti
Si luna intre stele.

Din umbra falnicelor bolti
Ea pasul si-l indreapta
Linga fereastra, unde-n colt
Luceafarul asteapta.

Privea în zare cum pe mari
Rasare si straluce,
Pe miscatoarele carari
Corabii negre duce.

Il vede azi, il vede mini,
Astfel dorinta-i gata;
El iar, privind de saptamini,
Ii cade draga fata.

Cum ea pe coate-si razima
Visind ale ei timple
De dorul lui si inima
Si sufletu-i se imple.

Si cât de viu s-aprinde el
In orisicare sara,
Spre umbra negrului castel
Când ea o să-i apara.

*

Si pas cu pas pe urma ei
Aluneca-n odaie,
Tesind cu recile-i scântei
O mreaja de vapaie.

Si când în pat se-ntinde drept
Copila să se culce,
I-atinge miinile pe piept,
I-nchide geana dulce;

Si din oglinda luminis
Pe trupu-i se revarsa,
Pe ochii mari, batind inchisi
Pe fata ei intoarsa.

Ea il privea cu un suris,
El tremura-n oglinda,
Căci o urma adânc în vis
De suflet să se prinda.

Iar ea vorbind cu el în somn,
Oftind din greu suspina:
- "O, dulce-al noptii mele domn,
De ce nu vii tu? Vina!

Cobori în jos, luceafar blind,
Alunecind pe-o raza,
Patrunde-n casa si în gând
Si viata-mi lumineaza! "

El asculta tremurator,
Se aprindea mai tare
Si s-arunca fulgerator,
Se cufunda în mare;

Si apa unde-au fost cazut
In cercuri se roteste,
Si din adânc necunoscut
Un mândru tinar creste.

Usor el trece ca pe prag
Pe marginea ferestrei
Si tine-n mâna un toiag
Incununat cu trestii.

Parea un tinar voievod
Cu par de aur moale,
Un vinat giulgi se-ncheie nod
Pe umerele goale.

Iar umbra fetei stravezii
E alba ca de ceara -
Un mort frumos cu ochii vii
Ce scânteie-n afara.

- "Din sfera mea venii cu greu
Ca să-ti urmez chemarea,
Iar cerul este tatal meu
Si muma-mea e marea.

Ca în camara ta să vin,
Să te privesc de-aproape,
Am coborit cu-al meu senin
Si m-am născut din ape.

O, vin'! odorul meu nespus,
Si lumea ta o lasa;
Eu sunt luceafarul de sus,
Iar tu să-mi fii mireasa.

Colo-n palate de margean
Te-oi duce veacuri multe,
Si toata lumea-n ocean
De tine o s-asculte. "

- "O, esti frumos, cum numa-n vis
Un inger se arata,
Dara pe calea ce-ai deschis
N-oi merge niciodata;

Strain la vorba si la port,
Lucesti fără de viata,
Căci eu sunt vie, tu esti mort,
Si ochiul tau mă-ngheata. "

*

Trecu o zi, trecura trei
Si iarasi, noaptea, vine
Luceafarul deasupra ei
Cu razele-i senine.

Ea trebui de el în somn
Aminte să-si aduca
Si dor de-al valurilor domn
De inim-o apuca:

- "Cobori în jos, luceafar blind,
Alunecind pe-o raza,
Patrunde-n casa si în gând
Si viata-mi lumineaza! "

Cum el din cer o auzi,
Se stinse cu durere,
Iar ceru-ncepe a roti
In locul unde piere;

In aer rumene vapai
Se-ntind pe lumea-ntreaga,
Si din a chaosului vai
Un mândru chip se-ncheaga;

Pe negre vitele-i de par
Coroana-i arde pare,
Venea plutind în adevar
Scaldat în foc de soare.

Din negru giulgi se desfasor
Marmoreele brate,
El vine trist si ginditor
Si palid e la fata;

Dar ochii mari si minunati
Lucesc adânc himeric,
Ca doua patimi fără sat
Si pline de-ntuneric.

- "Din sfera mea venii cu greu
Ca să te-ascult s-acuma,
Si soarele e tatal meu,
Iar noaptea-mi este muma;

O, vin', odorul meu nespus,
Si lumea ta o lasa;
Eu sunt luceafarul de sus,
Iar tu să-mi fii mireasa.

O, vin', în parul tau balai
S-anin cununi de stele,
Pe-a mele ceruri să rasai
Mai mindra decât ele. "

- "O, esti frumos cum numa-n vis
Un demon se arata,
Dara pe calea ce-ai deschis
N-oi merge niciodata!

Mă dor de crudul tau amor
A pieptului meu coarde,
Si ochii mari si grei mă dor,
Privirea ta mă arde. "

- "Dar cum ai vrea să mă cobor?
Au nu-ntelegi tu oare,
Cum ca eu sunt nemuritor,
Si tu esti muritoare? "

- "Nu caut vorbe pe ales,
Nici stiu cum as incepe -
Desi vorbesti pe inteles,
Eu nu te pot pricepe;

Dar daca vrei cu crezamint
Să te-ndragesc pe tine,
Tu te coboara pe pământ,
Fii muritor ca mine. "

- "Tu-mi cei chiar nemurirea mea
In schimb pe-o sarutare,
Dar voi să stii asemenea
Cât te iubesc de tare;

Da, mă voi naste din pacat,
Primind o alta lege;
Cu vecinicia sunt legat,
Ci voi să mă dezlege. "

Si se tot duce... S-a tot dus.
De dragu-unei copile,
S-a rupt din locul lui de sus,
Pierind mai multe zile.

*

In vremea asta Catalin,
Viclean copil de casa,
Ce imple cupele cu vin
Mesenilor la masa,

Un paj ce poarta pas cu pas
A-mparatesii rochii,
Baiat din flori si de pripas,
Dar indraznet cu ochii,

Cu obrajei ca doi bujori
De rumeni, bata-i vina,
Se furiseaza pinditor
Privind la Catalina.

Dar ce frumoasa se facu
Si mindra, arz-o focul;
Ei Catalin, acu-i acu
Ca să-ti incerci norocul.

Si-n treacat o cuprinse lin
Intr-un ungher degraba.
- "Da' ce vrei, mari Catalin?
Ia du-t' de-ti vei de treaba. "

- "Ce voi? As vrea să nu mai stai
Pe ginduri totdeuna,
Să rizi mai bine si să-mi dai
O gura, numai una. "

- "Dar nici nu stiu macar ce-mi ceri,
Da-mi pace, fugi departe -
O, de luceafarul din cer
M-a prins un dor de moarte. "

- "Daca nu stii, ti-as arata
Din bob în bob amorul,

Ci numai nu te minia,
Ci stai cu binisorul.

Cum vinatoru-ntinde-n cring
La pasarele latul,
Când ti-oi intinde bratul sting
Să mă cuprinzi cu bratul;

Si ochii tai nemiscatori
Sub ochii mei ramiie...
De te inalt de subtiori
Te-nalta din calciie;

Când fata mea se pleaca-n jos,
In sus ramii cu fata,
Să ne privim nesatios
Si dulce toata viata;

Si ca să-ti fie pe deplin
Iubirea cunoscuta,
Când sarutindu-te mă-nclin,
Tu iarasi mă saruta. "

Ea-l asculta pe copilas
Uimita si distrasa,
Si rusinos si dragalas,
Mai nu vrea, mai se lasa,

Si-i zise-ncet: - "Inca de mic
Te cunosteam pe tine,
Si guraliv si de nimic,
Te-ai potrivi cu mine...

Dar un luceafar, răsărit
Din linistea uitarii,
Da orizon nemarginit
Singuratatii marii;

Si tainic genele le plec,
Căci mi le imple plinsul
Când ale apei valuri trec
Calatorind spre dinsul;

Luceste c-un amor nespus,
Durerea să-mi alunge,
Dar se inalta tot mai sus,
Ca să nu-l pot ajunge.

Patrunde trist cu raze reci
Din lumea ce-l desparte...
In veci il voi iubi si-n veci
Va raminea departe...

De-aceea zilele îmi sunt
Pustii ca niste stepe,
Dar noptile-s de-un farmec sfânt
Ce-l nu mai pot pricepe. "

- "Tu esti copila, asta e...
Hai s-om fugi în lume,
Doar ni s-or pierde urmele
Si nu ne-or sti de nume.

Căci amindoi vom fi cuminti,
Vom fi voiosi si teferi,
Vei pierde dorul de părinti
Si visul de luceferi. "

*

Porni luceafarul. Cresteau
In cer a lui aripe,
Si cai de mii de ani treceau
In tot atitea clipe.

Un cer de stele dedesupt,
Deasupra-i cer de stele -
Parea un fulger nentrerupt
Ratacitor prin ele.

Si din a chaosului vai,
Jur imprejur de sine,
Vedea, ca-n ziua cea dentii,
Cum izvorau lumine;

Cum izvorind il inconjor
Ca niste mari, de-a-notul...
El zboara, gând purtat de dor,
Pin' piere totul, totul;

Căci unde-ajunge nu-i hotar,
Nici ochi spre a cunoaste,
Si vremea-ncearca în zadar
Din goluri a se naste.

Nu e nimic si totusi e
O sete care-l soarbe,
E un adânc asemene
Uitarii celei oarbe.

- "De greul negrei vecinicii,
Parinte, mă dezleaga
Si laudat pe veci să fii
Pe-a lumii scara-ntreaga;

O, cere-mi, Doamne, orice pret,
Dar da-mi o alta soarte,
Căci tu izvor esti de vieti
Si datator de moarte;

Reia-mi al nemuririi nimb
Si focul din privire,
Si pentru toate da-mi în schimb
O ora de iubire...

Din chaos, Doamne, -am aparut
Si m-as intoarce-n chaos...
Si din repaos m-am născut.
Mi-e sete de repaos. "

- "Hyperion, ce din genuni
Rasai c-o-ntreaga lume,
Nu cere semne si minuni
Care n-au chip si nume;

Tu vrei un om să te socoti,
Cu ei să te asameni?
Dar piara oamenii cu toti,
S-ar naste iarasi oameni.

Ei numai doar dureaza-n vint
Deserte idealuri -
Când valuri afla un mormânt,
Rasar în urma valuri;

Ei doar au stele cu noroc
Si prigoniri de soarte,
Noi nu avem nici timp, nici loc,
Si nu cunoastem moarte.

Din sinul vecinicului ieri
Traieste azi ce moare,
Un soare de s-ar stinge-n cer
S-aprinde iarasi soare;

Parind pe veci a rasari,
Din urma moartea-l paste,
Căci toti se nasc spre a muri
Si mor spre a se naste.

Iar tu, Hyperion, ramii
Oriunde ai apune...
Cere-mi cuvintul meu dentii -
Să-ti dau intelepciune?

Vrei să dau glas acelei guri,
Ca dup-a ei cântare
Să se ia muntii cu paduri
Si insulele-n mare?

Vrei poate-n fapta să arati
Dreptate si tarie?
Ti-as da pamintul în bucati
Să-l faci imparatie.

Iti dau catarg lângă catarg,
Ostiri spre a strabate
Pamintu-n lung si marea-n larg,
Dar moartea nu se poate...

Si pentru cine vrei să mori?
Intoarce-te, te-ndreapta
Spre-acel pământ ratacitor
Si vezi ce te asteapta. "

*

In locul lui menit din cer
Hyperion se-ntoarse
Si, ca si-n ziua cea de ieri,
Lumina si-o revarsa.

Căci este sara-n asfintit
Si noaptea o să-nceapa;
Rasare luna linistit
Si tremurind din apa.

Si imple cu-ale ei scântei
Cararile din cringuri.
Sub sirul lung de mindri tei
Sedeau doi tineri singuri:

- "O, lasa-mi capul meu pe sin,
Iubito, să se culce
Sub raza ochiului senin
Si negrait de dulce;

Cu farmecul luminii reci
Gindirile strabate-mi,
Revarsa liniste de veci
Pe noaptea mea de patimi.

Si de asupra mea ramii
Durerea mea de-o curma,
Căci esti iubirea mea dentii
Si visul meu din urma. "

Hyperion vedea de sus
Uimirea-n a lor fata;
Abia un brat pe git i-a pus
Si ea l-a prins în brate...

Miroase florile-argintii
Si cad, o dulce ploaie,
Pe crestetele-a doi copii
Cu plete lungi, balaie.

Ea, imbatata de amor,
Ridica ochii. Vede
Luceafarul. Si-ncetisor
Dorintele-i increde:

- "Cobori în jos, luceafar blind,
Alunecind pe-o raza,
Patrunde-n codru si în gând,
Norocu-mi lumineaza! "

El tremura ca alte dati
In codri si pe dealuri,
Calauzind singuratati
De miscatoare valuri;

Dar nu mai cade ca-n trecut
In mari din tot inaltul:
- "Ce-ti pasa tie, chip de lut,
Dac-oi fi eu sau altul?

Traind în cercul vostru strimt
Norocul va petrece,
Ci eu în lumea mea mă simt
Nemuritor si rece. "

Alte poezii de dragoste de Mihai Eminescu

Ce e amorul?
De cate ori iubito?
Dorinta
Venere si Madona
Craiasa din povesti
De ce nu-mi vii
Departe sunt de tine
Fat Frumos din tei
Floare albastra
Inger de paza
Iubind in taina
Luceafarul
O, ramai
Pe langa plopii fara sot
Sara pe deal
ADVERTISING



Versuri trimise de Celrau200.


versuri

Waktu berlalu sampai sore. Di dorm para member mulai khawatir dan mondar mandir menunggu si iching yg belom pulang

"Epribadih gimana ini si iching belom pulang juga?" bang umin menanyakan pada member lain

"Hooh nih, si iching jajannya lama amat dah" bacot bang zulkidin

"Kayaknya si iching nih gak jajan deh, jangan - jangan bener si iching tuh..." si baek menggatungkan lagi kalimatnya

"Jangan - jangan kenapa hyung?" bacot si sehun kepo

"Awas kalo jawabannya ngeselian gua tampol lu" si dyo kesel dengan kejadian tadi pagi

"Beneran ini aeng sumpah, jangan - jangan si iching tuh..." kalimat si bacon menggantung lagi kaya monyet

"Hilih kutil anoa gantung ae lu ngomong, lanjutin napa!" kesel si chentong

"Hooh hyun, jangan jangan kenapa si iching tuh?" kepo bang leader

"Gimana gua mau lanjut kalo kaleannya potong ucapan gua mulu" si baek malah nyalahin member

"jangan - jangan si iching tuh bukan jajan doang tapi sekalian main" lanjutnya

"Nah kan nah goblok, dasar goblok lu cabe kering. Napa aeng percaya bacotan lu lagi" si maknae jadi kesel

"Astagfirullah ngapain dah aeng dengerin bacotan lu, kalo ujung ujungnya jawaban lu begonoh" bacot bang umin

"Udah sekarang telpon ae lah manager, biar dicari. Daripada kita sembunyiin terus gak ketemu ketemu" si maknae bijak

Si ceye gak setuju dengan sarang si sehun "Jangan atuh ntar khawatir managernya"

"Daripada si iching hyung gk balik balik, mending laporin ae ke manager" si sehun keukeuh dengan pendiriannya

"Hooh bener tuh kata si sehun, kita laporin ae lah ke manager kita. Ntar bantu kita nyariin si iching" suho setuju dengan pendapar si maknae

       Lalu para member memberitempe si yongmin tentang si iching hilang, tetapi mereka gak berani ngomong *apa susahnya sih tinggal ngomong doang (eh tapi gua juga sama sih:v)

"Hyung lu yg ngomong ya?!" si sehun gak berani ngomong

"Hooh hyung mending lu aja yg ngomong" bacot si ceye setuju

"Lah kok jadi aeng yg ngomong nyed!!!" si suho gak setuju

"Hyung lu kan yg paling tua" ucap si bacon

"Lah yg tua bukan gua, tuh umin hyung yg paling tua tuh"

"Lah kok jadi aeng. Gpp lu aja yg ngomong ho, lu kan leadernya bukan gua"

"Apa hubungannya leader sama ngomong goblok!"

"Hilih pan lu yg bertanggung jawab atas exo, bukan gua"

"Hilih sianying ngeles ae, hooh lah hayu aeng yg ngomong"

"Nah gitu atuh hyung" lanjut cadel

Akhirnya si suho nyari si yongmin dan mulai ngomong

"Hyung, hyung gua mau ngomong"

"Eh ho ada ape?"

"Gini hyung..."

"Apaan ho?" si yongmin kebingungan dengan si suho

"Hyung ngomong napa, malah gantung" si chentong kesel

Pak leader kesel sambil ngegas "Lu aja atuh goblok yg ngomong"

"Hilih cepetan anying ngomong malah bacot" si zulkidin ngegas juga

"Ngegas babi! Sabar tai!" lanjoot pak kapas tidak lupa dengan gasnya

"Ada apa seeh kalean tuh? Cepetan ngomong ke gua, malah bacot!" si yongmin jadi emosi

"Hyung gini ye, jadi si iching hilang dari tadi pagi. Dia tuh belom pulang sampe sekarang kirain dia lagi jajan di warung bi titin, eh gaada dah dicari sana sini sono" bacot suho panjang lebar

"Hahaha" si yongmin malah ketawa gede segede paus

"Ada ape hyung? Lu malah ketawa"

"Heh anying tolol lu, si iching kagak ilang. Cuman dia balik ke china tadi subuh ada urusan goblok" lanjutnya menjelaskan

"Lah teroos kita dari pagi nyariin si iching gaada gunanya dong?" ucap si suho

"Hooh lah ogeb" jawab si yongmin

"Bangsat dasar bukannya lu ngomong sama kita hyung, malah diem ae. Kita daritadi nyari sana sini sono dengan perasaan khawatir" bacot bang umin dengan kesal

"Oy salah sendiri gak nanya, malah nanya sekarang. Siapa yg salah? Siapa yg ogeb? Pan lu lu pada yg tolol"

"Ah yaodah ah mending sekarang balik ke kamer lagi kuy, si iching goblok dasar"

Akhirnya para member semua pergi ke kamar mereka untuk beristirahat setelah seharian nyari si iching cacing hilang yg taunya lagi di china.

To Be Continued...

Menceritakan tentang kebobrokan dan kegoblokan yg hqq dari member EXO (OT9) serta kebiasaan gesrek mereka sehari hari di dorm. Mau tahu gimana kepribadian 4D dari mereka? Bahkan sampe 8D? Kuy langsung ae baca ceritanya, gausah pake mikir lagi! We Are One EXO! 사랑하자
Don't forget for vote and comment

Third Person's POV

May plano ang bawat isa kung paano nila matutulungan si Edward makapanligaw kay Heaven. 

Nasa CR muna si Edward. 

"Tama ba tong ginagawa natin guys?" tanong ni Christian

"Ewan ko bai, pero mahirap din kasi" sagot ni Yong na may halong lungkot

"Handa ba kayong makita sila na parehas na masaktan?" si Marco ang nagsalita. "Alam naman natin na si Maymay ang tinutukoy ni Edward, na naguguluhan sya at hindi si Heaven" 

"Pero why are we pushing him to her?", naguguluhan si Christian. 

Alam ng tatlo ang nagyayari kay Edward, naguguluhan si Edward sa nararamdaman nya para kay Maymay. Dahil simula ng dumating si Donny sa buhay nilang dalawa nag-iba na si Edward. 

Pero bakit laging si Heaven ang kasama ni Edward? Bakit nangyayari na si Donny ang laging kasama ni Maymay? 

"Ayokong masira ang relationship nila, alam kong ayaw nyo din yun. Kailangan malaman muna nilang dalawa na tunay na love yung nararamdaman nila para sa isa't isa." sagot ni Marco. 

"Paano si Donny? Lalo na si Heaven?" asked Yong

"Yung ibang tao nga napapansin nila na may something sina Edward sa isa't isa, sila pa ba ang hindi makahalata nito?" si Marco

"What should we do? Kawawa naman sila." sabi ni Christian. 

"Let's go with the flow, sila din makakaalam ng sagot dyan. If they really love each other. They'll be together again" si Marco. 

Pagbalik ni Edward pumunta sila sa malapit na mall para mamasyal, para din bumili ng panregalo nya for Heaven para bukas. 

Hindi pa kasi nanliligaw si Edward kay Heaven. Masyado lang pinu-push ng boys si Edward, siguro dahil crush nga ni Edward dati ang dalaga ay pakiramdam ni Edward gusto parin nya si Heaven. Dahil na din laging si Donny ang kasama ni Maymay. 

Nasa isang botique sila ng bears, namimili sina Yong ng bear. 

"Sina Kisses ba yun?" si Christian ang nagsabi

"Saan?" hinanap ni Marco, dahil MU din ni Marco si Kisses. "Hindi ba may practice pa si Maymay?" 

"Sina Kisses nga!", kinawayan ni Yong si Kisses para makita sila. Hindi naman kalayuan sa lugar nila nakita agad sya nito. 
Habang si Edward nagbabayad na ng bear sa counter. Malaking huggable bear ang pinili nya. 

"Uy, andito din pala kayo?!" sabi ni Kisses. 

"Oo may binibili si Edward, nagpasama sya." si Marco sabay turo sa loob ng botique. Nagbabayad na si Edward. 

Napatingin sina Maymay sa loob ng stall kung nasaan si Edward. Hindi pa alam ni Edward na nasa labas sina Maymay. 

Napatingin si Donny kay Maymay, kaya lumapit sya dito para kulitin. He won, tumatawa si Maymay. 

"Okay na kasi ang practice ni Maymay kasi ang bilis nyang matuto", sagot ni Kristine

Napalingon si Edward sa labas ng marinig nya ang pangalan ni Maymay, actually hindi nya narinig nung nakita nina Yong sina Kisses dahil may kausap sya kaya nagulat ito ng makita si Maymay, kasama si Donny na masaya. 

"What is this I'm feeling" nasabi ni Edward sa sarili. 

Nagusap usap sila sa labas ng botique habang wala pa si Edward, nagtatawanan nagkukulitan. 

"Ok na Bro?" asked Marco ng makita nya si Edward na lumabas ng botique. 

"Yes okay na bro." sagot nya. Bumati din sya kina Kisses. Dala nya yung binili nyang bear. 

"Wow Edward, ang laki ng bear na yan ah.." pagbibiro ni Kristine

"Si Edward ang pumili nyan" biniro ni Yong ang binata. 

"Liligawan mo na ba si Heaven?" napalingon si Maymay sa tanong ni Kisses, tumingin sya sa reaksyon ni Edward. 

Napatingin si Edward kay Maymay, 'awkward' 

"Oo" tumawa si Christian. "Tumawag sya samen para lang samahan sya dito at maghanap ng panregalo kay Heaven" 

Donny looked at Maymay, magkatinginan pa si Edward at Maymay

"Sweet naman nyan!" umakbay si Donny kay Maymay.
"May, mas sweet po ako dyan sa BEST FRIEND mo promise!" pambubully ni Donny kaya nagtawanan sina Yong

Napatawa na din si Maymay at nabaling kay Donny ang atensyon nya. Si Edward, nag-smile lang at wala ng nasabi. 



***********

Please follow and vote for my story!

Bakit kailangan may masaktan para malaman ang tunay na nararamdaman? 

Paano nga ba kung ang matagal mo ng kasama, kaibigan, ang hinihintay mong 'inspirasyon'. Handa ka bang isugal ang pagiging mag Best friend nyo para maging kayo?

si Novel

Trump card warm marriage

Perfect Secret Love: The Bad New Wife is a Little Sweet (Tagalog)

Perfect Secret Love: The Bad New Wife is a Little Sweet

cinta masa smk

Kisah Cinta Tiga Kucing Jalanan

supreme Healer

Normal Love

Im inlove with my Bestfriend (oneshot)

Don't read, I'm trying to hack the app

EXO BOBROK SQUAD

Si Hitam dan Si Putih

Always you (TAGALOG) FanMade Story

People search si also like: